| تبليغات | X |
|
ضایعات ذهنی تجدید ناپذیر اینجانب
دیشب چقدر لشکر خونه ما بود... پر بود سیاه و سفید... همه منتظر بودن که شام بخورن و برن دست بوس... اما.... یه لحظه کله من رو هم گرفت که پا بوس آقا بشم.. اما نمی دونم چرا بی میلیم و بی تفاوتیم گل کرده بود...این شد نرفتم و گفتم اینجا باشم و آپ کنم..... الان همه اونجان و ما اینجا.. ۱۰۰۰ کیلومتر فاصله بین ما و اونایی که دیشب رفت هستش.... فکر کنم که دیشب که ساعت ۱۱ رفتن امروز بعد از ظهر باید ساعت ۴ رسیده باشن.. به هر حال یادشون انداختم که سزار التماس دعا داره!!!!
سخن امروز سزار: - گاهی وقتا غلبه بر احساس شانسای بزرگتری رو در برداره! حقیقت سزار
 نمی دونم چی شد اومدی تو این وبلاگ؟؟؟؟ به هر حال از هر جا که اومدی.. خوش اومدی!!! مطالبی که اینجا می خونی مربوط به خودم ( سزار آدینوس ) هستش!!! همه ضایعاتی تجدید ناپذیری هستش که من ترشح کردم و تو این وبلاگ می نویسم! جاهایی که خیلی حس غریبی می کنم! جاهایی که احساس تنهایی دارم! جاهایی که خوشحالم!( هر چه می خوانید آغاز و پایانش با نام پدر شعرهایم شهریار جاوید است) »»» خدایا جانم را چنان از من بگیر که در هنگام مرگ شرمنده آن طفل یتیم پا برهنه نباشم! ««« اعلانات
آرشیو ضایعات ذهنی
همراهان
سزار در جامعه مجازی
هديه اي براي عشق فال و طالع بینی کوچه های اردیبهشتی مکتب الرقیه بنت الهدی عروسک پشت پرده وبلاگ شخصی مدیریت بلاگفا خط خطی های یک تصویرگر سوره تماشا معلم ادب شهر قصه برای دل خودم اهورا رایکا جکسون آخرین ضایعات ذهنی
|